Messianic

Isa kang palalo na walang alam kung hindi magpa-pogi. Ayaw mo magseryoso kasi alam mong hungkag ang katauhan mo. Walang saysay ang subuking ipaintindi saýo ang konsepto ng responsibilidad. Ang tanging bagay na tumatawag sa atensyon mo ay yung mga kumikinang, maingay at kasing babaw ng pag-iisip mo. Pero, teka lang, hindi ka lang pala mababaw...makitid din. Sanay ka sa panandaliang tagumpay, samahang walang pundasyon at pakikitungong walang sinseridad. Bagay ka sa politika. Wala kang matatag na plataporma. Walang long-term plans. Walang prinsipyo. Pinaiiral mo ang maling aspeto ng utang na loob. Gusto mong pumosisyon hindi para makatulong o magsilbi. Nandiyan ka lang para maisakatuparan ang ambisyong dala ng mataas na tingin sa sarili- puro ka lang yabang. Akala mo yata ikaw ang solusyon sa dalamhati ng lahat. Nabuhay ka kasi sa paniniwala na ikaw lang ang may talino, lamang ka sa talento at hindi iikot ang mundo nang wala ka. Sayang, akala ko hindi pa huli ang lahat. Umasa akong malalampasan mo ang temptasyon na manatiling inutil at mapagpanggap. Hindi pala. Kaya naman ngayon, panahon na para aminin mo sa iyong sarili na wala ka nang silbi sa akin. Hindi ikaw ang tagapagligtas. Dinala ka lang dito ng sarili mong ere na siya ring luminlang saýo nang makumbinsi ka na ikaw ang sugo. Pare ko, kahit ang mga pantas at henyo ay pumapalpak. Ang mga santo ay nagkakasala at bukal na nagsisisi. Ang mga bituin ay may hangganan ang pagkinang. Bumaba ka na mula diyan, hindi diyan ang langit na hinahanap mo. Panahon na para matauhan ka...o nakalimutan mo na bang tao ka lang?

(sociopoliticolegal ramblings)